);

ARTYKUŁY


blog_26.02

Mechanizmy powstawania krótkowzroczności

26 lutego 2018


Pytanie o powstawanie krótkowzroczności od wielu lat nurtuje badaczy z całego świata.
Do dnia dzisiejszego jednak nie mamy przekonywującej odpowiedzi na ten temat. Podejmowane próby pokazują jedynie mechanizmy, jakie mogą być odpowiedzialne za rozwój tej choroby.

Pojęcie i przyczyny

Na początku warto skupić się na samym pojęciu i w kilku zdaniach wytłumaczyć jego znaczenie. Krótkowzroczność – inaczej miopia – jest to wada wzroku, w większości przypadków spowodowana nieprawidłową budową oka. Osoba cierpiąca na tę przypadłość dobrze widzi przedmioty, które są blisko, natomiast ma problemy z oddalonymi i widzi je zamglone. Choroba związania jest z nieprawidłowym kształtem gałki ocznej, która jest zbyt długa co powoduje, że promienie światła ogniskują się przed siatkówką. W konsekwencji zamiast ostrego obrazu powstaje nieostry punkt.

Mechanizmy badań krótkowzroczności

Jednym z pierwszych mechanizmów, w jakim starano się doszukać rozwiązania zagadki, jest mechaniczne rozciąganie się gałki ocznej. Według naukowców, przyczyną takiego stanu rzeczy mógłby być wzrost ciśnienia śródgałkowego. Powstaje ono w wyniku napięcia akomodacyjnego, w czasie patrzenia na przedmioty znajdujące się w bliskiej odległości od oka.

Następne teorie w jednoznaczny sposób obalały te przedstawione wyżej a badacze twierdzili, że podczas akomodowania ciśnienie wewnątrzgałkowe nie wzrasta, ale wręcz przeciwnie – obniża się. Ostatecznie przyjąć można, że podczas akomodowania dochodzi do wzrostu cienienia śródgałkowego. Wzrost ten jest na tyle mały, że praktycznie nie ma wpływu na rozciąganie się twardówki.

Kolejnym mechanizmem, który mógłby tłumaczyć przyczyny powstawania krótkowzroczności jest tzw. proces emmetropizacji. Jest to działanie, które ma za zadanie doprowadzić oko do miarowości poprzez odpowiednie dostosowanie się jego parametrów oraz rozwoju. Emmetropizacja będąca mechanizmem pozwalającym na osiągnięcie prawidłowej budowy oka, stanowi niezbędny wskaźnik rozwojowy, a co za tym idzie prawidłowe funkcjonowanie człowieka. Niewielkie zmiany anatomiczne i refrakcyjne mogą w znaczny sposób zakłócić rozwój układu wzrokowego.

W dalszych okresach proponowano jeszcze wiele innych mechanizmów, jednak z powodu braku wystarczających badań, które mogłyby potwierdzić ich słuszność, nie są brane pod uwagę.

Niewątpliwie ciekawym zjawiskiem były próby badań polegające na eksperymentalnym wywołaniu podobnej wady u zwierząt. Przełomowe okazały się być obserwacje prowadzone na kurczętach. W tym celu wykorzystano fakt, że kurczęta posiadają dwie plamki – jedną do patrzenia w dal i drugą do patrzenia z bliska. Jednocześnie manipulowano czynnikami zewnętrznym aż uzyskano wzrost długości gałki ocznej jedynie w obszarach siatkówki, na które padał nieostry obraz. Udało się ustalić, że napięcie akomodacyjne wcale nie odgrywa podstawowej roli w rozwoju krótkowzroczności. Zdaniem naukowców kluczowym jest nieostry obraz siatkówkowy.

Spoglądając z nadzieją w przyszłość

Tak naprawdę na samo pytanie o przyczyny powstawania krótkowzroczności jak do tej pory jeszcze nie udało się w jednoznaczny sposób odpowiedzieć. Jednak prowadzone badania i powstające na ich podstawie mechanizmy dają nadzieję, że wkrótce uda się rozwiązać zagadkę, co pozwoli w przyszłości jeszcze lepiej przeciwdziałać tego typu schorzeniom.